Σπύρος Γραμμένος – Eνενηντάρα TDK | video clip

Σπύρος Γραμμένος - Eνενηντάρα TDK | video clip

Ο Σπύρος Γραμμένος, «γνήσιο» παιδί των 80s και των 90s, μας αλλάζει τόπο και χρόνο και με όχημα μία «Ενενηντάρα TDK» μιλάει για τον φραπέ γλυκό με γάλα, τους Nirvana και τον Γιώργο τον Πιλάλα (Ζωρζ Πιλαλί), το φλερτ και τους γονείς μας που βλέπαν ΕΡΤ, τους ενοχλημένους γείτονες από τα πάρτι που αν πήγαινε η ώρα μία παίρνανε την αστυνομία!

Το τραγούδι οπτικοποιήθηκε από τον Αριστοτέλη Παπακωνσταντίνου και κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων δεν έπαθε κανείς τίποτα αφού τηρήθηκαν όλοι οι κανόνες ασφαλείας.

O Σπύρος Γραμμένος γράφει τραγούδια, μουσικές για θέατρα, κάνει ραδιόφωνο, έχει κυκλοφορήσει τρεις δίσκους μέχρι τώρα και προσδοκά να βγάλει άλλον ένα.

Είχε τσακωθεί με τον δάσκαλο κιθάρας στα εννέα του χρόνια- κι αυτό βγαίνει στην σκηνή- τον είχαν διώξει από την ομάδα βόλεϊ, από την κωπηλασία, από δύο γυμναστήρια.

Δεν του αρέσει η μπάλα ούτε το μπάσκετ και του αρέσει το φαγητό, το ουίσκι, το αγνό τσίπουρο, τα σιροπιαστά και βγαίνουν και όλα αυτά στην σκηνή.

Αγαπημένο χρώμα δεν έχει και είναι υδροχόος.

Δειτε το video clip εδω.

Σπύρος Γραμμένος – Eνενηντάρα TDK | video clip
ΣΤΙΧΟΙ/LYRICS:

Λίγο πριν βγούνε τα cd
τότε ακούγαμε κασέτες
τότε η ζωή ήταν κομεντί
φραπέ τσιγάρο και ρακέτες

Πριν έρθει εδώ ο καπουτσίνο
πριν μάθει κόλπα ο καφετζής
που ήταν νέος ο Πατσίνο
και ο Ντενίρο ταξιτζής

Τότε στα πάρτι έπαιζε φλερτ
και οι γονείς μας βλέπαν ΕΡΤ
κι αν πήγαινε η ώρα μία
παίρνανε την αστυνομία

Τώρα η καρδούλα που κλαίει
ένα τραγούδι όλο λέει
ένα τραγούδι που ‘χα γράψει
σε ενενηντάρα TDK

Τότε ακούγαμε νιρβάνα
βάζαμε ανάποδα τα flight
τίγκα τα τζιν στην παραμάνα
λέγαμε όλο “μου τη σπάει”

Μα απ’ όταν ήρθαν τα cd
και τα mp3 κάνανε φάση
έχουμε μπει στο ρελαντί
και τις κασέτες μας ξεχάσει

Κόβαμε τα μανίκια από τα τζιν τα μπουφάν
τα βλέπαν οι μανάδες μας και φώναζαν «ΑΜΑΝ»
κονκάρδες συγκροτήματα και στο γουόκμαν πάντα
έπαιζε ασταμάτητα η αγαπημένη μπάντα

Από καφέδες πίναμε φραπέ γλυκό με γάλα
ακούγαμε το Central Park του Γιώργου του Πιλάλα
ήτανε τότε η ζωή μια άγραφτη κασέτα
κι ένα τσιγάρο στα κρυφά, σε κάποια τουαλέτα